Menu

Παγκύπρια Συνέδρια ΕΤΥΚ

35ο Τακτικό Παγκύπριο Συνέδριο ΕΤΥΚ

Ομιλία Γενικού Γραμματέα ΕΤΥΚ Συναδέλφου Λοϊζου Χατζηκωστή

Κύριε, Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας,

Αγαπητοί φίλοι, εκπρόσωποι αδελφών Συνδικαλιστικών Οργανώσεων της Κύπρου.

Κύριοι εκπρόσωποι των Τραπεζικών Ιδρυμάτων, των Εργοδοτικών Οργανώσεων και των Κυβερνητικών Υπηρεσιών.

Αγαπητοί φίλοι, συνάδελφοι Σύνεδροι.

Κατ’ αρχή θέλω, εκφράζοντας και τα ειλικρινή αισθήματα του συνόλου του τραπεζοϋπαλληλικού κόσμου, να σας καλωσορίσω στο 35ο Παγκύπριο Συνέδριο μας και να σας διαβεβαιώσω, ότι η εδώ παρουσία σας εκτιμάται ιδιαίτερα απ’ όλους και αξιολογείται ανάλογα.

Ξεχωριστή είναι η χαρά μας, που μας τιμά με την παρουσία του ο Οργανωτικός της ΓΣΕΕ συνάδελφος / φίλος και αδελφός Γιάννης Παναγόπουλος.

Ιδιαίτερα θέλω να καλωσορίσω τους βετεράνους του Συνδικαλιστικού κινήματος μας, που παρευρίσκονται σήμερα εδώ, και είναι ο πρώην Γενικός Γραμματέας Λοίζος Παπακωνσταντίνου και ο μέχρι πρόσφατα Βοηθός Γενικός Γραμματέας συνάδελφος Θράσος Ανδρέου, και οι δύο πρόσφεραν για τέσσερεις σχεδόν δεκαετίες τις υπηρεσίες τους στην Οργάνωσή μας.

Λυπούμαστε που ο πρώην Γενικός Γραμματέας της ΕΤΥΚ, Γιώργος Μιχαηλίδης δεν μπόρεσε να παρευρεθεί διότι λόγω ενός μικρού ατυχήματος που είχε, νοσηλεύεται από προχθές στο Γενικό Νοσοκομείο με κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Ευτυχώς όμως δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο.

Ο Γιώργος Μιχαηλίδης διετέλεσε για 26 συνεχή χρόνια, Γενικός Γραμματέας της ΕΤΥΚ από το 1959 – 1985.

Του ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση και σιδερένιο να τον έχουμε μαζί μας του χρόνου.

Δυστυχώς δεν είναι εν ζωή οι δύο άλλοι Γενικοί Γραμματείς ο Σοφοκλής Μιχαηλίδης που ήταν ο πρώτος Γενικός Γραμματέας της ΕΤΥΚ και υπηρέτησε την Οργάνωσή μας, σε πολύ δύσκολους καιρούς και σε πολύ νεαρή ηλικία.

Δυστυχώς ο Σοφοκλής Μιχαηλίδης εγκατέλειψε το στίβο της ζωής πριν λίγους μήνες, ενώ ο Μιχαλάκης Κυριάκου, μας έφυγε πριν 17 χρόνια.

Τον τελευταίο χρόνο, η Οργάνωσή βρέθηκε, στην πολύ δύσκολη θέση, να αποχαιρετήσει από το γήινο κόσμο, τέσσερα συνολικά ιδρυτικά στελέχη της, που με την παρουσία και τη δραστηριότητα τους, συνέβαλαν σημαντικά στην επιβίωση και την καταξίωση, της Συνδικαλιστικής Οργάνωσής των τραπεζοϋπαλλήλων.

Είναι η πρώτη φορά, που πρώην συνδικαλιστές της ΕΤΥΚ παρευρίσκονται σε Συνέδριο μας, κι’ αυτό είναι ένα κενό το οποίο σήμερα ερχόμαστε να συμπληρώσουμε.

Ο σεβασμός στους πρωτεργάτες είναι απέραντος και η ευγνωμοσύνη όλων μας, σ’ αυτούς, που τη δύσκολη δεκαετία του 50 σήκωσαν το βάρος του αγώνα, της ίδρυσης και επιβίωσης της ΕΤΥΚ, είναι απεριόριστη και διαρκής.

Τους ευχαριστούμε και τους διαβεβαιώνουμε ότι, με ανιδιοτέλεια θα συνεχίσουμε τον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη, όπως τον οραματίστηκαν οι πρωτεργάτες της ίδρυσης της ΕΤΥΚ, και που ελπίζουμε ότι θα το συνεχίσει και η νέα γενιά που θα παραλάβει από μας.

Θα 'θελα να σημειώσουμε ότι αργότερα και πριν την ολοκλήρωση του πρώτου μέρους του Συνεδρίου μας, θα αφιερώσουμε ένα μέρος του σημερινού χρόνου μας, για να αναφερθούμε στην προσφορά των τεσσάρων ιδρυτικών στελεχών, που μας εγκατέλειψαν τον τελευταίο χρόνο.

Αγαπητοί προσκεκλημένοι και φίλοι σύνεδροι.

Η Οργάνωσή ιδρύθηκε σχεδόν ταυτόχρονα με την απελευθερωτική Οργάνωσή της Κύπρου, για αποτίναξη της Αγγλικής Αποικιοκρατίας.

Οι δύο Οργανώσεις εμφανίσθηκαν στο κοινό, μετά από πολλές, προεργασίες και προετοιμασίες, την ‘Ανοιξη του 1955 και μάλιστα τα περισσότερα στελέχη της ΕΤΥΚ, ήταν αναμεμειγμένα και στις δύο Οργανώσεις.

Παράλληλη η πορεία του Εθνικού αγώνα και των επιδιώξεων του, με το Συνδικαλιστικό αγώνα και τις επιδιώξεις του και μάλιστα αρκετές φορές, ο πρώτος επηρέαζε το δεύτερο.

Σ’ όλους τους εθνικούς αγώνες, ο τραπεζοϋπαλληλικός κόσμος, συμμετείχε ενεργά, γι’ αυτό και το κόστος του, σε θύματα ήταν ουσιαστικό. Τόσο στον αγώνα του 55 – 59 όσο και την Τουρκανταρσία του 64 και φυσικά στον πόλεμο του 1974.

Αγωνιούσε πάντοτε, ο Τραπεζοϋπαλληλικός κόσμος για την πορεία του Κυπριακού προβλήματος και με την ευαισθησία που τον διακρίνει δεν μπορεί να τον αφήσουν ανεπηρέαστο, οι σημερινές εξελίξεις του Κυπριακού.

Παρακολουθούμε στενά, με ενδιαφέρον και αγωνία, τις τελευταίες εξελίξεις και σαν Οργάνωσή, στηρίζουμε την αναζήτηση λύσης μέσα από τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών και του Ευρωπαϊκού κεκτημένου.

Μπασταρδεμένες όμως λύσεις, είναι αδύνατο να επιβιώσουν και να φέρουν την πολυπόθητη ειρήνη, όπως την απολαμβάνει ο κάθε Ευρωπαίος πολίτης.

Τασσόμαστε υπέρ της ελεύθερης διακίνησης, εγκατάστασης, με σεβασμό σ’ όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά πρέπει, να είμαστε προσεκτικοί και εγκρατείς σε οτιδήποτε ενισχύει ή αναγνωρίζει, το παράνομο καθεστώς του Ντενκτάς.

Δεν επικρίνουμε τους χιλιάδες συμπατριώτες μας, που πέρασαν το οδόφραγμα, σαν προσκυνητές της σκλαβωμένης γης και των ιερών χώρων της, αλλά, κατακρίνουμε τους λίγους, που με την άμυαλη συμπεριφορά και ανευθυνότητα τους, ενισχύουν την αδιαλλαξία του Ντενκτάς που με μανία αγωνίζεται, για τον ακρωτηριασμό της πατρίδας μας.

Ευχόμαστε οι προσδοκίες μας στην Ευρώπη, να επαληθευθούν, και σύντομα η Κύπρος να γίνει πλήρες μέλος, με εφαρμογή του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, για το σύνολο του Κυπριακού λαού και φυσικά σε μία Ενωμένη Κύπρο.

Αγαπητοί φίλοι,

Μέσα στο λίγο χρόνο της ομιλίας μου θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ, στην επιτυχία της Κύπρου, να ενταχθεί στη μεγάλη Ευρωπαϊκή οικογένεια.

Η 16η Απριλίου 2003, θα μείνει έντονα χαραγμένη στην μνήμη όλων, σαν η μέρα που έγινε το μεγάλο άλμα που ελπίζουμε να ολοκληρωθεί το Μάιο του 2004, χωρίς κανένα αρνητικό στοιχείο.

Ήταν σκληρή και δύσκολη η πορεία μας προς την Ευρώπη, μια πορεία, που για πολλούς ήταν ένα απλησίαστο όνειρο κι’ όμως έγινε πραγματικότητα, χάρις στη διορατικότητα κάποιων, που έβλεπαν πιο μπροστά από την εποχή τους και κάποιων άλλων που εργάσθηκαν σκληρά για την υλοποίηση της ένταξης μας στην Ευρώπη.

Θα φαινόμαστε αγνώμονες, έναντι της Ιστορίας, αν σήμερα δεν λέγαμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Κωνσταντίνο Καραμανλή που σε ανύποπτο χρόνο έβαλε την Ελλάδα στα σαλόνια της Ευρώπης και ταυτόχρονα άνοιγε και ένα παράθυρο για την Κυπριακή Δημοκρατία.

Επίσης την ευγνωμοσύνη μας, την εκφράζουμε και προς τους δύο μεγάλους πρωτεργάτες της Εισόδου μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση που είναι ο πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Γλαύκος Κληρίδης και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Κωνσταντίνος Σημίτης.

Μαζί με αυτούς όμως, πρέπει να θυμόμαστε τη συμβολή, όλων των πολιτικών δυνάμεων της Κύπρου και της Ελλάδας, που και αυτοί με τη σειρά τους, ενίσχυσαν ουσιαστικά την όλη προσπάθεια μας.

Ιδιαίτερα όμως, πρέπει να θυμόμαστε το Γιάννο Κρανιδιώτη, τον αδικοχαμένο οραματιστή της ένταξης μας στην Ευρώπη, που χωρίς τη δική του συμβολή ίσως να μέναμε ακόμη στον προθάλαμο.

Η ένταξη μας στην Ευρώπη, δημιουργεί άλλες προοπτικές για την Κύπρο και το νέο ρόλο της, που αν αξιοποιηθούν σωστά από την Κυβέρνηση και τους κοινωνικούς εταίρους, θα πολλαπλασιασθούν τα οφέλη μας ενώ πολύ σημαντική είναι και η αξιοποίηση του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, για την αναζήτηση λύσης, στο Κυπριακό πρόβλημα.

Η πορεία μας προς την Ευρώπη θα έχει και άλλες επιπτώσεις στην Κύπρο και την οικονομία της.

Η ένταξη μας στην Ευρώπη σε συνδυασμό πάντοτε με την παγκοσμιοποίηση, μας οδηγεί σε ένα νέο κόσμο απρόβλεπτο, ως προς τις εξελίξεις και αβέβαιο για τη δική μας κατάληξη.

Ο νέος κόσμος της Ευρώπης, διακρίνεται από δυναμισμό, είναι διαρκώς μεταβαλλόμενος, έντονα ανταγωνιστικός και απρόβλεπτος που θα ανατρέψει το μέχρι σήμερα παραδοσιακό τρόπο σκέψης και λειτουργίας.

Η προσαρμογή θα είναι διαρκής και επίμονη και όσοι δεν θα μπορέσουν να συμπορευτούν με αυτή, θα είναι οι μεγάλοι χαμένοι.

Mεγάλες οικονομίες, θα έχουν ίσως, την ευκαιρία μέσα από τα λάθη τους, να διδαχθούν και να αναζητήσουν την ανοδική πορεία τους. Δυστυχώς όμως, οικονομίες μικρές και ευαίσθητες, όπως τη δική μας, σ’ αρκετούς τομείς δεν θα έχουν το περιθώριο λάθους, διότι ίσως να μην τους δοθεί, δεύτερη ευκαιρία.

Αν στην Κύπρο αποτύχουμε να εκσυγχρονίσουμε έγκαιρα το τραπεζικό σύστημα, το μικρό και ευαίσθητο μέγεθος του, ίσως να μη μας αφήσει περιθώρια δεύτερης ευκαιρίας, γι’ αυτό, πρέπει, υπεύθυνα όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, με σοβαρότητα και μακριά από προκαταλήψεις, να αναζητήσουμε τις σωστές επιλογές, που θα μας δώσουν την ευκαιρία, όχι μόνο να επιβιώσουμε στο νέο ανταγωνιστικό περιβάλλον αλλά, αξιοποιώντας σωστά τις νέες παραμέτρους που διαμορφώνει το Ευρωπαϊκό σύστημα, να ενισχύσουμε την παρουσία μας, τόσο στην Ευρώπη, όσο και Παγκόσμια.

Για να γίνει αυτό, πρέπει οι Κοινωνικοί εταίροι στο χώρο των Τραπεζών, να καθίσουν στο τραπέζι του προβληματισμού, με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και προπαντός, ειλικρίνεια και διαφάνεια ούτως ώστε να καταστεί εφικτή η καλόπιστη συνεργασία που θα φέρει το θετικό αποτέλεσμα.

Υπάρχουν τεράστια κενά, που πρέπει να καλυφθούν, και μας ανησυχεί, μια τάση εφησυχασμού που διακρίνει, μερικές διοικήσεις τραπεζών που δεν τις αφήνει, να δουν, τους πραγματικούς κινδύνους που μας περιβάλλουν.

Αγαπητοί Σύνεδροι και προσκεκλημένοι,

Ο μέχρι τώρα προστατευτισμός του τραπεζικού συστήματος, η κλειστή και προστατευμένη κοινωνία του χώρου, εξασφάλιζε ένα minimum κέρδους, που μπορούσε να αφήνει όλους σε κάποιο βαθμό ικανοποιημένους.

Το αύριο, θα είναι διαφορετικό και πιθανό το κέρδος να καταλήγει εκτός Κύπρου και όλοι οι δικοί μας να είναι χαμένοι.

Στο χώρο των Τραπεζών, τα σύνορα και οι αποστάσεις καταργούνται οριστικά, η Ευρώπη καταργεί τα γεωγραφικά σύνορα και η τεχνολογία τα υπόλοιπα.

Σε λίγο ολιγοπολιακές καταστάσεις, δεν θα έχουν θέση στην Κύπρο και οι Διοικήσεις των Τραπεζών, πρέπει να προσαρμοστούν σε νέους κανόνες και ρυθμίσεις, διαφορετικές απ’ ότι είχαν συνηθίσει για δεκαετίες ολόκληρες.

Πρέπει όλοι, να συνειδητοποιήσουν ότι απαιτείται, μεγάλη προσπάθεια και πολλή προετοιμασία για την προσαρμογή στα νέα δεδομένα.

Η συμπόρευση με τις νέες Ευρωπαϊκές και Παγκόσμιες εξελίξεις, δεν αφορούν μόνο τις Διοικήσεις, που πρέπει να αλλάξουν τρόπο σκέψης και λειτουργίας, αλλά εξ ίσου, αφορούν και το ίδιο το προσωπικό, που πρέπει, να μάθει να εργάζεται με βάσει τα νέα δεδομένα που διαρκώς μεταβάλλονται, αναζητώντας τις νέες πρόσκαιρες και απρόβλεπτες ισορροπίες.

Είναι κοινή διαπίστωση, όλων των φορέων της Ευρώπης, ότι, ζούμε σ’ ένα σκηνικό που συνεχώς μεταβάλλεται και τίποτα δεν μπορεί να είναι σταθερό και αναλλοίωτο.

Η τεχνολογία και η παγκοσμιοποίηση, κουβαλούν μαζί τους, μεγάλες υποσχέσεις ευημερίας, αλλά, συνοδεύονται πάντοτε από πληθώρα ερωτηματικών και ανησυχητικής αβεβαιότητας.

Οι κανόνες του παιχνιδιού μεταβάλλονται ταχέως, δημιουργώντας εκ των πραγμάτων, ομάδες κερδισμένων και φυσικά άλλες ομάδες χαμένων.

Στο συσχετισμό των δύο, δεν ισχύει η αντιπαραλαβή του κέρδους - ζημιάς, διότι, δεν ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας, αφού, και στην περίπτωση, που παρ’ όλο που οι χαμένοι είναι μειοψηφία, δεν παύουν να αποτελούν πρόβλημα για την κοινωνία και η παρουσία τους λειτουργεί υπονομευτικά για τους πολλούς.

Πρωταρχικός στόχος της Ευρώπης, παραμένει η πλήρης απασχόλησης και η ποιότητα της εργασίας.

Η παγκοσμιοποίηση, σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζεται με «βίαιη» μορφή, δημιουργώντας πολλαπλά και αλυσιδωτά προβλήματα, στις διάφορες κοινωνίες και ιδιαίτερα στους εργαζομένους.

Η εναλλαγή καθηκόντων και η προσαρμογή τους σε νέα δεδομένα, δημιουργούν την επιτακτική ανάγκη, της διαρκούς ενημέρωσης – εκπαίδευσης. Ανάγκη, που θα συνοδεύει τον εργαζόμενο καθ’ όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας του, ιδιαίτερα στο χρηματοπιστωτικό τομέα.

Οι αλλαγές σε συστήματα και τεχνολογία είναι καθημερινό φαινόμενο που εξαναγκάζουν τον κάθε εργαζόμενο, να διαθέτει σημαντικό μέρος του χρόνου του για εκπαίδευση.

Η ανάγκη αυτή, οδήγησε τους Κοινωνικούς Εταίρους της Ευρώπης στον τραπεζικό τομέα, δηλαδή οι εργοδότες και εργαζόμενοι, τον Ιούνιο του 2001, με κοινή δήλωση τους, συμφώνησαν ότι: «Οι Κοινωνικοί Εταίροι, στον τραπεζικό τομέα, είναι πεπεισμένοι ότι η δια βίου μάθηση, αποτελεί παράγοντα αποφασιστικής σημασίας, τόσο για την απασχολησιμότητα των εργαζομένων, όσο και για την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων».

Συμφωνήθηκε δε, ότι πρέπει να προωθηθεί η πρόσβαση, όλων των εργαζομένων και των επιχειρήσεων, στη δια βίου μάθηση, προκειμένου αυτή, να προσαρμοστεί καλύτερα, στις σημερινές και στις μελλοντικές ανάγκες τυπικών προσόντων.

Αναφέρει πολλά, η κοινή δήλωση των Ευρωπαίων Κοινωνικών εταίρων, που είναι χρήσιμο, να γνωρίζουν και οι δικοί μας εργοδότες. Μάλιστα είναι απαραίτητο να συμπορευτούν με τις εξελίξεις αυτές. Η κοινή δήλωση των εργοδοτών και εργαζομένων προβλέπει επίσης ότι «Μέσω της ανάπτυξης, σε ένα πλαίσιο αμοιβαίας ευθύνης, η δια βίου μάθηση θα έχει πολλαπλό όφελος, για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και θα δημιουργήσει, προστιθέμενη αξία, τόσο για τους εργαζόμενους, όσο και για τους εργοδότες.

Οι Κοινωνικοί Εταίροι στον τραπεζικό τομέα πρέπει να λάβουν υπόψη τις ακόλουθες αρχές, τα δικαιώματα και τις ευθύνες:

  • Όλοι οι φορείς – δημόσιες αρχές, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, εργοδότες και εργαζόμενοι – φέρουν από κοινού την ευθύνη της συνεργασίας, για τη δια βίου μάθηση και της υποστήριξης των ατόμων, στην ανάληψη ευθυνών για την προσωπική τους κατάρτιση.
  • Οι εργαζόμενοι έχουν την ευθύνη και το καθήκον να επιδείξουν, προθυμία συμμετοχής στη διαδικασία, της δια βίου μάθησης.
  • Από κοινού οι Κοινωνικοί Εταίροι, πρέπει να διεξάγουν τον Κοινωνικό διάλογο, στα κατάλληλα επίπεδα και όπου χρειάζεται να εφαρμόζουν συμφωνίες σε σχέση με την εκπαίδευση και την κατάρτιση, στο χώρο εργασίας.
  • Οι εργοδότες, φέρουν ουσιαστική ευθύνη, για την προώθηση της ανάπτυξης των ικανοτήτων του εργατικού δυναμικού που απασχολούν.
  • Οι Κοινωνικοί Εταίροι, προωθούν τους εργαζόμενους για τη βελτίωση των γενικών τους προσόντων και ικανοτήτων.
  • Κάθε εργαζόμενος, έχει το δικαίωμα να καταρτίζεται για να αντεπεξέρχεται στις ανάγκες του επαγγέλματος του.
  • Οι μαθησιακές δραστηριότητες, οι οποίες απαιτούνται σ’ ένα επάγγελμα, πρέπει να πραγματοποιούνται κατά το χρόνο εργασίας και να πληρώνονται από τον εργοδότη.
  • Στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης πρέπει να παρέχονται δυνατότητες για εκπαιδευτικές άδειες.
  • Οι Κοινωνικοί Εταίροι σε όλα τα επίπεδα πρέπει να εξετάσουν, πως θα πρέπει να καταγράφονται και να παρουσιάζονται, μέσω εκθέσεων, οι επενδύσεις στην μάθηση και την ανάπτυξη.

Είναι γεγονός ότι αφιέρωσα πολύ χρόνο στη δια βίου μάθηση αλλά αυτό έγινε συνειδητά, θέλοντας να τονίσω, τη μεγάλη σημασία που δίνει η Οργάνωσή μας, στο θέμα αυτό και αυτό αποκτά μεγαλύτερη σημασία από το γεγονός ότι, οι Τράπεζες μας, υστερούν, πολύ σ’ αυτό τον τομέα και δυστυχώς σύντομα θα κληθούμε να πληρώσουμε βαρύ τίμημα για τα λάθη αυτά.

Οι Τράπεζες που δεν ακολουθούν τις αποφάσεις των κοινωνικών εταίρων της Ευρώπης, θα στριμωχθούν άσχημα, από τον ανταγωνισμό και η δυνατότητα επιβίωσης τους, θα περιορισθεί αφάνταστα, ενώ παράλληλα εκ των πραγμάτων, θα μας προβάλουν τη θέση ότι, αφού μεγάλο μέρος του προσωπικού δεν έχει εκπαιδευτεί για να μπορεί να συμπορευτεί με τα νέα δεδομένα κατά συνέπεια, δεν έχει θέση στην Τράπεζα και πρέπει να απολυθεί.

Φυσικά αυτό, δεν θα το δεχτούμε και τους προειδοποιούμε από τώρα, ότι, αν κάποιοι, λόγω ανεπάρκειας προσόντων, πρέπει να φεύγουν, εμείς δεν θα δεχτούμε θυματοποίηση των συναδέλφων αλλά των πραγματικών ενόχων.

Γι’ αυτό, ας φροντίσουν έγκαιρα να δώσουν την ευκαιρία σ’ όλο το προσωπικό, να αποκτήσει τις γνώσεις που χρειάζεται για να ανταποκριθεί στις ανάγκες του αύριο.

Ένα άλλο θέμα που δυστυχώς διαπιστώνουμε είναι ότι οι Τράπεζες μας, δεν έχουν κάνει βήματα προσαρμογής στο πνεύμα των Ευρωπαϊκών Επιτροπών Επιχειρήσεων που ως γνωστό, προβλέπονται από την οδηγία της Ευρώπης 94/45, και έχει ψηφισθεί σε νόμο της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2002.

Η Ε.Ε.Ε. είναι θεσμός που απαιτεί, από υπερεθνικές εταιρίες και Τράπεζες, να συζητούν με μία πανευρωπαϊκή Επιτροπή εργαζομένων που εκπροσωπεί, τους υπαλλήλους στις διάφορες χώρες, που δραστηριοποιείται η υπερεθνική Τράπεζα.

Επειδή ακούγονται πολλά, για τα δικαιώματα των εργαζομένων στην Ευρώπη θα περιοριστώ να αναφέρω μόνο, μέρος της δεύτερης παραγράφου, του άρθρου 15, η οποία αναφέρει «Αντικείμενο της συνεδρίασης, αποτελούν, ιδίως, η διάρθρωση του ομίλου, η χρηματοοικονομική κατάσταση, η πιθανή εξέλιξη των δραστηριοτήτων, η παραγωγή και οι πωλήσεις, κατάσταση και πιθανή εξέλιξη της απασχόλησης, οι επενδύσεις, οι σημαντικές οργανωτικές αλλαγές, εισαγωγή νέων μεθόδων εργασίας, οι συγχωνεύσεις, η μείωση του μεγέθους και οι ομαδικές απολύσεις.

Επίσης ο νόμος προβλέπει ότι η Ε.Ε.Ε. μπορεί να χρησιμοποιεί εμπειρογνώμονες, της επιλογής της, στο μέτρο που κρίνεται αναγκαίο για τη συμπλήρωση των καθηκόντων της.

Οι δαπάνες των Επιτροπών, περιλαμβανομένων των εξόδων μετακίνησης από χώρα σε χώρα, καθώς και οι αμοιβές των εμπειρογνωμόνων, βαρύνουν την κεντρική διεύθυνση.

Ο ίδιος ο νόμος, προβλέπει, ότι, όποιος παραβαίνει τις διατάξεις του, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι δύο ετών ή σε ποινή προστίμου μέχρι £20,000 ή και στις δύο ποινές μαζί.

Με την ολοκλήρωση της ένταξης μας στην Ευρωπαϊκή ‘Ενωση, το Μάη του 2004, ο νόμος θα αποκτήσει άλλη σημασία αλλά το πιο σημαντικό, είναι η πληθώρα των θεμάτων, στα οποία οι εργαζόμενοι έχουν λόγο και σήμερα οι Διοικήσεις των Τραπεζών τα θεωρούν, ιερό προνόμιο τους.

Τέλος πρέπει να αναφέρω, ότι όλες σχεδόν οι Τράπεζες μας, πληρούν τις προϋποθέσεις, για να θεωρηθούν Ευρωπαϊκές Επιχειρήσεις, άρα είναι υποχρεωμένες να έχουν Ευρωπαϊκή Επιτροπή Επιχείρησης.

Η Τράπεζα Κύπρου, η Λαϊκή, η Ελληνική, η Εθνική, η Εμπορική και η ‘Αλφα πληρούν ήδη τα κριτήρια, γι’ αυτό πρέπει να προετοιμάζονται για την εφαρμογή του νόμου.

Αγαπητοί φίλοι,

Παρ’ όλο που σέβομαι το χρόνο όλων σας και ιδιαίτερα των προσκεκλημένων μας, είμαι υποχρεωμένος να αναφερθώ στην εργοδοτική πλευρά και ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες και τις σχέσεις μας με βάσει τις πρόσφατες εξελίξεις.

Είναι σ’ όλους γνωστή και πολυσυζητημένη η τριπλή σύγκρουση που είχαμε με την εργοδοτική πλευρά, τους τελευταίους μήνες.

Η πρώτη περίπτωση, που μας οδήγησε σε άσκοπες αντιπαραθέσεις, ήταν η παραβίαση των συμφωνιών από τη Λαϊκή Τράπεζα και συγκεκριμένα στην Υπηρεσία Πληροφορικής, όπου έγινε εκχώρηση εργασιών σε εξωτραπεζικούς.

Παρ’ όλο, που για αρκετό χρόνο η Λαϊκή Τράπεζα ισχυριζόταν ότι δεν παραβίαζε τις συμφωνίες στο τέλος παραδέχθηκε, επίσημα, ότι το έκανε.

Η συγκεκριμένη περίπτωση, παραβίασης των συμφωνιών, πιστεύουμε ότι δεν έγινε με στόχο τη σύγκρουση με την ΕΤΥΚ γι’ αυτό και την αξιολογούμε ανάλογα.

Η δεύτερη περίπτωση ήταν η μεγάλη αντιπαράθεση μας, με τον Κυπριακό Εργοδοτικό Σύνδεσμο Τραπεζών για την ανανέωση της Συλλογικής Σύμβασης.

Η αντιπαράθεση προκλήθηκε, διότι κατά την άποψη μας, ενώ οι διαπραγματεύσεις είχαν φθάσει κοντά στο τέλος, μερίδα των εργοδοτών, διαφοροποίησε τη στάση της, με αποτέλεσμα, να οδηγηθούμε σε αδιέξοδα και μάλιστα μερικοί δοκίμασαν να επιρρίψουν την ευθύνη στον ίδιο τον Υπουργό Εργασίας και συγκεκριμένο λειτουργό.

Ήταν άδικη και λανθασμένη η αντίδραση του Συνδέσμου Τραπεζών, που αντί να αναζητήσει τα δικά του λάθη προσπάθησε να φορτώσει τα βάρη αλλού.

Στο τέλος της αντιπαράθεσης διακρίναμε, μια τάση από μερίδα της εργοδοσίας να επιδιώκει, πάση θυσία τη σύγκρουση με την ΕΤΥΚ, γεγονός που δεν έγινε τελικά, αλλά εμφανίσθηκε με το πρόσωπο της JCC.

To περιβόητο πρόβλημα της JCC, με την πρόσληψη εξωτραπεζικού, σε κατ’ ευθεία οργανική θέση είναι γνωστό σ’ όλους, γι’ αυτό δεν θα το αναλύσω περισσότερο, εξ άλλου περιλαμβάνεται αναλυτικά, στην έκθεση δράσης που έχετε στα χέρια σας.

Στην προκειμένη περίπτωση, θα περιοριστώ να πω, ότι, συνειδητά και προγραμματισμένα, η εργοδοσία, αφού κινητοποίησε όλους τους μηχανισμούς, που επηρεάζει με το Α ή Β τρόπο, είχε σαν στόχο να πλήξει την ίδια την Οργάνωσή μας και την αποτελεσματικότητα της.

Φίλοι Σύνεδροι,

Η Οργάνωσή μας, υλοποιώντας αποφάσεις προηγούμενων Συνεδρίων, προχώρησε στην ενίσχυση των σχέσεων της, με τις Ευρωπαϊκές Συνδικαλιστικές Οργανώσεις και συμμετείχε, για πρώτη φορά σε αρκετά μεγάλο αριθμό Συνεδρίων και Σεμιναρίων, πετυχαίνοντας έτσι, να έχει μία σημαντική πλέον παρουσία στην Ευρώπη.

Ήδη τρία στελέχη μας, συμμετέχουν για πρώτη φορά σε τρεις διαφορετικές Επιτροπές Ευρωπαϊκών Συνδικαλιστικών Σωμάτων.

Συμμετείχαμε με άλλες έξη Ευρωπαϊκές χώρες, σε διεθνή έρευνα, για τον Κοινωνικό Διάλογο και τα αποτελέσματα, ήταν πολύ χρήσιμα για όλους αλλά και πολύ κολακευτικά για την Οργάνωσή μας.

Μαζί με την ΟΤΟΕ συμμετείχαμε σαν εισηγητές, σε σεμινάρια που έγιναν στη Βουλγαρία και Ρουμανία.

Στο Συνέδριο της UNI – Εuropa, που έγινε στην Αθήνα, η παρουσία μας, ήταν πολύ σημαντική και αποδοτική.

Τον άλλο μήνα θα γίνει στην Κύπρο, στο ΤΕΤΥΚ, η Συνεδρίαση της Επιτροπής νεολαίας της UNI. Στην Αθήνα πετύχαμε να αναλάβουμε για το 2004, τη διοργάνωσή του Παγκόσμιου Συνεδρίου της νεολαίας της UNI.

Περισσότερες λεπτομέρειες, για τη διεθνή μας δραστηριότητα, υπάρχουν στην έκθεση δράσης που έχετε στα χέρια σας.

Η Οργάνωσή μας, νοιώθοντας την ανάγκη σήμερα, να κτίσει το αύριο της Συντεχνίας, έδωσε ιδιαίτερη σημασία, στην ανάδειξη νέων συνδικαλιστικών στελεχών, που θα μπορέσουν, να δώσουν τη δική τους δυναμική και πάνω απ’ όλα, να μπορέσουν με σιγουριά να προχωρήσουν στο μέλλον, σαν νέα ηγεσία των τραπεζοϋπαλλήλων.

Σημαντικός κρίκος στην προσπάθεια μας αυτή, είναι η διεξαγωγή σεμιναρίων με συνδικαλιστικό περιεχόμενο.

Διακόσια στελέχη μας, απ’ όλες τις Επαρχίες, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, των Επαρχιακών και Κλαδικών Επιτροπών, έχουν μπει σε μια διαδικασία παρακολούθησης διήμερων συνδικαλιστικών σεμιναρίων και επιδίωξη μας, είναι, να διευρύνουμε τον κύκλο αυτό, ούτως ώστε, όλοι οι αντιπρόσωποι να μπουν στο πρόγραμμα αυτό.

Δυστυχώς, στον τομέα αυτό, δεν βρίσκουμε την απαραίτητη κατανόηση από τις Τράπεζες. Είμαστε όμως σε επαφή και ελπίζουμε σύντομα, να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που υπάρχουν σήμερα.

Το άγχος, η πίεση και το στρες της καθημερινής επαγγελματικής ζωής, καθιστά πιο αναγκαία την αναζήτηση διεξόδου χαλάρωσης των συναδέλφων.

‘Εχοντας ως παραμέτρους τις πιο πάνω σκέψεις, η ηγεσία της Οργάνωσής μας, σε συνεργασία με τις Επαρχιακές Επιτροπές, προχώρησε στη διοργάνωση, αρκετών δραστηριοτήτων που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις και τις ανάγκες των συναδέλφων.

Κυριότερες εκδηλώσεις σ’ αυτό τον τομέα είναι:

  • Oι εκδρομές που οργανώνει η ΕΤΥΚ για τους συναδέλφους και τις οικογένειες τους
  • Οι κατασκηνώσεις για τα παιδιά των συναδέλφων. Φέτος θα φιλοξενηθούν παιδιά συναδέλφων στην Ελλάδα ενώ θα λειτουργήσουν και κατασκηνώσεις στο Λατσί
  • Πρωτάθλημα ταβλιού, με συμμετοχή 170 συναδέλφων
  • Πρωτάθλημα πιλόττας με συμμετοχή 200 περίπου συναδέλφων
  • Μαθήματα χορού για συναδέλφους με «επαγγελματία» χοροδιδάσκαλο. Συμμετέχουν περίπου 250 συνάδελφοι.
  • Πρωτάθλημα Μπόουλιγνκ με συμμετοχή 200 περίπου συναδέλφων.
  • Δημιουργία θεατρικής ομάδας υπό την καθοδήγηση του γνωστού Σκηνοθέτη και Ηθοποιού Φώτου Φωτιάδη, που πριν το τέλος του χρόνου θα ανεβάσει το έργο «Γυναικοκρατία».
  • Σκοπευτικοί αγώνες με συμμετοχή περίπου 120 συναδέλφων.
  • ‘Ολες οι πιο πάνω δραστηριότητες επιδοτούνται από το Ταμείο Ευημερίας της Οργάνωσής μας.

Το σημερινό συνέδριο της Οργάνωσής, είναι σημαντικό, διότι πέραν του ότι έχει, κάποιες καινοτομίες ως προς τη διοργάνωσή του, θα πάρει σημαντικές αποφάσεις που θα δίνουν απαντήσεις στα ιδιαίτερα δύσκολα προβλήματα που μας επιβάλλουν οι σημερινές συνθήκες και το περιβάλλον που ζούμε.

Το σημερινό συνέδριο της Οργάνωσής, είναι σημαντικό, διότι πέραν του ότι έχει, κάποιες καινοτομίες ως προς τη διοργάνωσή του, θα πάρει σημαντικές αποφάσεις που θα δίνουν απαντήσεις στα ιδιαίτερα δύσκολα προβλήματα που μας επιβάλλουν οι σημερινές συνθήκες και το περιβάλλον που ζούμε.

Επίσης, στο Συνέδριο, μέσα από ένα εποικοδομητικό διάλογο και δημοκρατικές διαδικασίες, θα προχωρήσει στην εκλογή του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, που θα αναλάβει την τύχη της Οργάνωσής μας, για την επόμενη τριετία.

Μέσα από την υποβολή των υποψηφιοτήτων, έχει διαφανεί ότι η προσπάθεια της ηγεσίας μας, να προσελκύσει το ενδιαφέρον νέων συναδέλφων να αναμειχθούν στα διοικητικά της ΕΤΥΚ, έχει επιτύχει απόλυτα, αφού ο αριθμός των υποψηφιοτήτων είναι πολύ ικανοποιητικός με αρκετά ενθαρρυντικά στοιχεία.

Οι 35 από τους 61 υποψήφιους είναι νέα στελέχη, που η ηλικία τους είναι κάτω των 35 ετών

Για πρώτη φορά υπάρχει σημαντική παρουσία συναδελφισσών στο ψηφοδέλτιο. Δεκατέσσερεις συναδέλφισσες, διεκδικούν θέση στο Διοικητικό Συμβούλιο.

‘Αρα μέσα από το ψηφοδέλτιο εκφράζεται όχι μόνο η νεολαία αλλά και ο γυναικείος πληθυσμός που σήμερα αποτελεί το 50% των συναδέλφων.

Τέλος θα ήθελα, να κλείσω την ομιλία μου, με μία αναφορά στις ίδιες τις Τράπεζες.

Το σημερινό Συνέδριο, βρίσκει σχεδόν όλες τις Τράπεζες του τόπου και ιδιαίτερα τις τρεις μεγαλύτερες, με σοβαρά προβλήματα που κλυδωνίζουν το οικοδόμημα τους και προκαλούν αλυσίδα ερωτηματικών για την επιτυχή επιβίωση τους.

Τα προβλήματα πολλά και πρέπει να αντιμετωπισθούν άμεσα και με επιτυχία. Ο στόχος των εργοδοτών και εργαζομένων είναι κοινός: H επιβίωση και η ανάπτυξης τους.

Οι επιπτώσεις από την πορεία ένταξης μας στην Ευρώπη, η ελευθεροποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η εισαγωγή του ελεύθερου και πολύπλευρου εσωτερικού και εξωτερικού ανταγωνισμού, οι αναδομήσεις, αναδιαρθρώσεις είναι αναπόφευκτες. Ενώ ορατή είναι και η περίπτωση να αντιμετωπίσουμε συγχωνεύσεις, εξαγορές και ευρύτερες συμμαχίες.

Κοντά στη χιονοστιβάδα των εξελίξεων αυτών, πρέπει κάποιος να λάβει υπόψη και την αρνητική πορεία των Τραπεζών, όσον αφορά τα κέρδη και την ανησυχητική μελλοντική πορεία, αφού οι Τράπεζες είναι παγιδευμένες από τις κακές επενδύσεις και δανειοδοτήσεις πελατών τους.

Η παγκόσμια ύφεση, προσθέτει και αυτή το αρνητικό βάρος της και επιδεινώνει ακόμη περισσότερο, τις προοπτικές ανάκαμψης του Τραπεζικού συστήματος διεθνώς.

Οι συνέπειες του Χρηματιστηρίου τείνουν να λάβουν τη μορφή χιονοστιβάδας που πιθανό στο διάβα της, να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα.

Με απογοήτευση προσπερνάμε το γεγονός, ότι, γι’ όλα αυτά, τα αρνητικά, που προήλθαν μέσα από τα λάθη και τις καιροσκοπικές συμπεριφορές των λίγων, δεν έχει τιμωρηθεί κανείς από τους υπαίτιους.

Οι λανθασμένες επενδύσεις, δεν έχουν αποδώσει αλλά απεναντίας δημιούργησαν και σοβαρές ζημιές.

Παράλληλα, δυστυχώς οι Τράπεζες, δεν έχουν προχωρήσει σε ανασχεδιασμούς που να δημιουργούν θετικές προϋποθέσεις ανάκαμψης τους, ενώ ούτε έχουν προετοιμασθεί ικανοποιητικά, για να αντιμετωπίσουν, τις επερχόμενες εξελίξεις που θα επιφέρει η Παγκοσμιοποίηση και η ένταξη μας στην Ευρώπη.

Νοιώθουμε, ότι μέσα από τα δικά τους λάθη, οι Τράπεζες έχουν εγκλωβισθεί επικίνδυνα, γι’ αυτό είναι απαραίτητη όχι μόνο η δική μας συνεργασία αλλά και η κατανόηση, και γιατί όχι η διαλλακτικότητα μας.

Είμαστε υπεύθυνη Οργάνωσή, σοβαρή και διορατική, γι’ αυτό δηλώνουμε επίσημα, ότι είμαστε διατεθειμένοι, να συμπαρασταθούμε στις Τράπεζες, για να ξεπεράσουν τα προβλήματα τους, έστω, κι’ αν αυτό σημαίνει, συγκράτηση των οικονομικών απαιτήσεων μας.

Καλόπιστα, εκφράζουμε, την υπεύθυνη διαβεβαίωση μας, ότι είμαστε διατεθειμένοι να περιορίσουμε τις απαιτήσεις μας, για να μπορέσουν οι Τράπεζες, να ορθοποδήσουν και να μπορέσουν να ανταποκριθούν, στις νέες απαιτήσεις των παγκόσμιων εξελίξεων.

Πάνω απ΄ όλα και πριν απ’ όλα, πρέπει όμως οι διοικήσεις των Τραπεζών να αναλάβουν οι ίδιες τις δικές τους ευθύνες, να πάρουν εκείνες τις αποφάσεις, που να αποτρέπουν στο μέλλον επανάληψη παρόμοιων φαινομένων, να στελεχώσουν σωστά και αξιοκρατικά τα Διοικητικά Συμβούλια και τις Διοικήσεις των Τραπεζών με διαφανή και αξιοκρατικά κριτήρια.

Να αφουγκρασθούν το αίσθημα των εργαζομένων, να απεγκλωβιστούν από τους λίγους και ευέλικτους, κόλακες και καιροσκόπους και να κάνουν τις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις.

Επίσης πρέπει, να συζητήσουν, με την Οργάνωσή μας, με ειλικρίνεια και καλοπροαίρετα, μέσα στο σύγχρονο πνεύμα της Ευρώπης.

‘Ηδη στην ομιλία μου, παρέθεσα αρκετά σημεία, που δείχνουν το σύγχρονο πνεύμα της Ευρώπης, όσο αφορά τις σχέσεις των κοινωνικών εταίρων.

Δεν είναι υποτιμητικό για τις Διοικήσεις των Τραπεζών να δουν τους εργαζόμενους σαν πραγματικό κοινωνικό εταίρο, να σεβαστούν την παρουσία και τις απόψεις τους και να αναγνωρίσουν επιτέλους ότι οι Εργαζόμενοι δεν είναι εχθροί αφού και αυτοί, έχουν λόγους και ενδιαφέρονται, για την καλή και κερδοφόρα πορεία της επιχείρησης.

Είναι ντροπή να ισχυρίζονται οι Διοικήσεις των Τραπεζών ότι το πρόβλημα τους είναι οι αυξήσεις που παραχωρήθηκαν στην τελευταία σύμβαση ΕΤΥΚ – Τραπεζών.

Όταν οι αυξήσεις που πήραν οι συνάδελφοι από την τελευταία συμφωνία, μόλις και ξεπερνούν κατά έτος τα 3.000.000 δηλαδή στην τριετία, το σύνολο ακουμπά τα 10.000.000, είναι ντροπή να ισχυριζόμαστε ότι το πρόβλημα είναι εδώ και να αγνοούμε ότι ήδη, οι προβλέψεις των Τραπεζών για επισφαλείς απαιτήσεις ξεπέρασαν τα 600.000.000, ενώ οι χορηγήσεις, για τις οποίες έγινε αναστολή τόκων υπερβαίνει το ένα δισεκατομμύριο.

Είναι σίγουρο ότι η ουσία του προβλήματος, είναι στις λανθασμένες αποφάσεις των Τραπεζών κι’ αν δεν υπήρχαν αυτά τα λάθη, τότε οι αυξήσεις της σύμβασης θα περνούσαν απαρατήρητες.

Είναι ψίχουλα το κόστος της Σύμβασης κοντά στα τεράστια ποσά που κόστισαν στις Τράπεζες τα λάθη των Διοικήσεων.

Γι΄αυτό οι Τράπεζες ευθαρσώς και με θάρρος, πρέπει να αναλάβουν πρώτα, το τεράστιο βάρος, των δικών τους αποφάσεων, να το αξιολογήσουν σωστά και μετά, να αναζητήσουν εξιλαστήρια θύματα.

Επίσης, ενώ οι Τράπεζες θέλοντας να ρίξουν στάκτη στα μάτια του κόσμου, για το βάρος των πραγματικών αιτιών, επικαλούνται τις μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς, ενώ από την άλλη, χωρίς διαφάνεια, αμείβουν με μεγάλα ποσά, bonus, τα Ανώτερα στελέχη τους, ανταμείβοντας τους έτσι, για τα «καλά» αποτελέσματα που πέτυχαν.

Είμαστε πρόθυμοι να σφίξουμε τα ζωνάρια, αλλά πριν απ΄όλα, το παράδειγμα πρέπει να το δώσουν οι Διοικήσεις, και παράλληλα με ανοικτά χαρτιά, καλόπιστα και με ειλικρίνεια να κάτσουν να συζητήσουν μαζί μας, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αλλά και τους τρόπους που θα τα αντιμετωπίσουν, φροντίζοντας με τις αποφάσεις τους, να απομακρύνουν όλους εκείνους τους λόγους, που προκάλεσαν τις αρνητικές εξελίξεις στις Τράπεζες και την Κοινωνία.