Menu

Παγκύπρια Συνέδρια ΕΤΥΚ

Με μεγάλη επιτυχία διεξήχθησαν οι εργασίες του
47ου Παγκύπριου Συνεδρίου

Πραγματοποιήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2008 στα Κεντρικά Γραφεία της Οργάνωσής μας το 40ο Παγκύπριο Συνέδριο της ΕΤΥΚ. Τις εργασίες του Συνεδρίου άνοιξε με εναρκτήριο ομιλία του ο Αντιπρόεδρος της Οργάνωσής μας συν Βλαδήμηρος Προεστός.

Κύριοι εκπρόσωποι των Τραπεζών, φίλε εκπρόσωπε της ΟΤΟΕ, συνάδελφοι συνδικαλιστές, κυρίες και κύριοι προσκεκληµένοι, συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Είναι πραγµατικά µε ανάµικτα αισθήµατα που χαιρετίζω το σηµερινό Συνέδριο.

Αφενός χαίροµαι, όπως εξάλλου και κάθε φορά που διοργανώνεται ένα συνέδριο ή κάποια άλλη εκδήλωση της ΕΤΥΚ, γιατί βρίσκοµαι ανάµεσα σε αγαπηµένους φίλους και συναδέλφους, µε κάποιους από τους οποίους, τους παλαιότε- ρους, µας συνδέουν δεκαετίες αγώνων και αγωνιών, µόχθων και επιτυχιών, για την υπεράσπιση, κατοχύρωση και βελτίωση των δικαιωµάτων της τραπεζοϋπαλληλικής τάξης. Αλλά και µε τους νεώτερους έχω συνδεθεί προσπαθώντας να ενισχύσω τις γνώσεις και εµπειρίες µέσα από τη δική µου τριβή και ωρίµανση και παράλληλα να αντλήσω από το νεανικό τους ενθουσιασµό και το σφρίγος που τους διακατέχει.

Ωστόσο, τα αισθήµατα χαράς συµπιέζονται από το γεγονός ότι αυτό το Παγκύπριο Τακτικό Συνέδριο της ΕΤΥΚ είναι το τελευταίο στο οποίο λαµβά- νω µέρος ως σύνεδρος. Όλοι το ξέρουµε, αλλά εγώ αυτή τη στιγµή αισθάνοµαι ότι το ξέρω καλύτερα από όλους σας σ’ αυτήν την αίθουσα, ότι ο πανδαµάτωρ χρόνος δε χαρίζεται σε κανένα. Το 2008 είναι για µένα το έτος που αφυπηρε- τώ από τη δύναµη της τράπεζας και κατά συνέπεια αποχωρώ και από τις τάξεις της αγαπηµένης µου ΕΤΥΚ, µε την οποία τόσο πολύ ταυτίστηκα.

Η ανάµιξή µου στη συνδικαλιστική δράση µέσα από την ΕΤΥΚ είναι εδώ και πολύ καιρό ένα αναπόσπαστο και σηµαντικό κοµµάτι της ζωής µου. Σ’ αυτό το σηµείο θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά το φίλο, συνάδελφο και κουµπάρο µου Χρίστο Χρίστου που µου άναψε το σπινθήρα να εµπλακώ στα Συνδικαλιστικά, αλλά και τον Πρόεδρο της Οργάνωσής µας, συνάδελφο και φίλο Λοΐζο Χατζηκωστή που µου άνοιξε το δρόµο για αυτή την ανεπανάληπτη εµπειρία ζωής.

Όταν συνταξιοδοτηθώ, µπορεί να µην είµαι ενεργό στέλεχος της ΕΤΥΚ, αλλά σας υπόσχοµαι ότι δε θα µε ξεφορτωθείτε τόσο εύκολα. Να είστε σίγουροι ότι θα παρακολουθώ την πορεία της Συντεχνίας µας, θα συµπορεύοµαι στους αγώνες της, θα χαίροµαι για τις επιτυχίες της και θα αγωνιώ για τυχόν σκοπέ- λους που θα παρουσιαστούν µπροστά της.

Από χρόνια η ηγεσία της ΕΤΥΚ ώριµα και διορατικά αξιολογώντας τις ∆ιεθνείς εξελίξεις διέβλεπε ότι το Συνδικαλιστικό κίνηµα θα περάσει δύσκολες ηµέρες λόγω της Παγκοσµιοποίησης της Οικονοµίας µε τις συγχωνεύσεις και τις εξα- γορές τραπεζών να απειλούν τα δικαιώµατα και τις θέσεις εργασίας. Γι’ αυτό καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για επαγρύπνηση και ενίσχυση της συνδικα- λιστικής µας Οργάνωσης, για να παραµείνει δυνατή και αγωνιστική. Και για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους ότι ΕΤΥΚ δεν είναι µόνο η Ηγεσία, αλλά όλα τα µέλη της τα οποία και αποτελούν την κινητήρια της δύναµη. Φεύγοντας αφήνω ως παρακαταθήκη σε όλους τους συναδέλφους, ειδικά στους νεώτερους, να παραµείνουν αδελφωµένοι και µονιασµένοι γύρω από την ΕΤΥΚ, το ΜΟΝΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ των τραπεζικών υπαλλήλων στην Κύπρο, και τότε, να είστε σίγουροι ότι έχετε θέσει το εχέγγυο για µεγαλύτερες ακόµα επιτυχίες και κατακτήσεις.

Μέσα στο 2006 είχα τη χαρά και την τιµή να συµµετάσχω στους εορτασµούς για τα 50+ χρόνια της Οργάνωσής µας. Την εκδήλωση, όπως θυµάστε τίµησαν µε την παρουσία τους ο Πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας και άλλοι πολιτικοί και πολιτειακοί αξιωµατούχοι, συνδικαλιστικές οργανώσεις από την Κύπρο, την Ελλάδα και το εξωτερικό. Ξεχωριστή όµως για µένα ήταν η παρουσία βετερά- νων συνδικαλιστών της ΕΤΥΚ, ανάµεσα στους οποίους και κάποιοι από τους πρωτεργάτες, τους σκαπανείς που µέσα από αντίξοες συνθήκες κατάφεραν να οδηγήσουν το νεότευκτο τότε καράβι της ΕΤΥΚ σε ασφαλέστερα νερά. Μέσα από τις αναφορές που ξαναζωντάνεψαν το έργο των παλαιµάχων αυτών, µπο- ρέσαµε και εµείς να ψηλαφήσουµε µε ευλάβεια το µεγαλείο του αγώνα τους.

Γι’ αυτό και εγώ σήµερα φορτωµένος µε αισθήµατα χαράς, λύπης και συγκίνησης απευθύνοµαι στους νεώτερους συνδικαλιστές και λέγω:

«Η καλύτερη επένδυση που µπορεί να κάνει οποιαδήπο- τε κοινωνία είναι τα νιάτα, το µέλλον της. Αποτείνοµαι λοιπόν σε σας, στα νέα στελέχη της Οργάνωσής µας και σας καλώ να τηρήσετε τον όρκο που έδωσαν οι µπροστάρηδες του αγώνα µας στις 13 του Μάρτη του 1955 στο κέντρο ΑΛΑΜΠΡΑ, για κοινωνική δικαιοσύνη στις τρά- πεζες και για ανάδειξη της ΕΤΥΚ σε µια από τις ισχυρό- τερες και γιατί όχι, στην ισχυρότερη και αποτελεσµατικότερη συνδικαλιστική οργάνωση της Κύπρου.»

Αποτεινόµενος και προς τους εκπροσώπους των τραπεζών που µας τιµούν σήµερα µε την παρουσία τους, αφού καταρχήν τους ευχαριστήσω που ανταποκρίθη- καν θετικά στην πρόσκλησή µας και παρευρίσκονται στο συνέδριο µας θα ήθελα να υπογραµµίσω µε έµφαση ότι όλοι µας βρισκόµαστε πάνω στο ίδιο καράβι και η σχέση µας είναι αµφίδροµη. Το καράβι, αν θα είναι καλοτάξιδο, εξαρτάται τόσο από τους εργοδότες όσο και από τους εργοδοτουµένους. Οι εργαζόµενοι στηρίζονται αποκλειστικά στις τράπεζες, για να εξασφαλίσουν τη ζήση τους, αλλά και οι τράπεζες στηρίζονται στο προσωπικό τους για την εύρυθµη λειτουρ- γία και ανάπτυξή τους. Ας µη ξεχνάµε ότι ο πολυτιµότερος πόρος των τραπεζών δεν είναι άλλος από το ανθρώπινο δυναµικό τους! Εµείς ως συντεχνία ζητούσαµε πάντοτε ένα πράγµα, το σεβασµό στις υπάρχουσες συµφωνίες.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Τελειώνοντας θέλω να ζητήσω συγγνώµη, εάν σε κάποιες φάσεις της πορείας µου έτυχε να πληγώσω ή να στενοχωρήσω τον οποιονδήποτε από σας. Αλήθεια λέγω ότι δεν ήταν σκοπός µου. Θέλω επίσης να σας ευχαριστήσω όλους και να σας ευχηθώ ό,τι καλύτερο, τόσο σε επαγγελµατικό όσο και σε οικογενειακό επί- πεδο, υγεία, ευτυχία και µακροηµέρευση, και πάνω απ’ όλα δικαίωση της πολύπαθης πατρίδας µας. Ήταν τιµή µου που συνεργάστηκα µαζί µε όλους σας.

Με αυτά τα λόγια κηρύσσω την έναρξη των εργασιών του 40ου Συνεδρίου και καλώ στο βήµα τον Πρόεδρο της Οργάνωσής µας, συνάδελφο Λοΐζο Χατζηκωστή.

Διαβάστε τις Ομιλίες του 40ου Τακτικού Παγκύπριου Συνεδρίου ΕΤΥΚ