Menu

Παγκύπρια Συνέδρια ΕΤΥΚ

32ο Τακτικό Παγκύπριο Συνέδριο

Ομιλία Γενικού Γραμματέα ΕΤΥΚ Συνάδελφου Λοϊζου Χατζηκωστή

"Ο νέος αιώνας μας αναγκάζει να εγκαταλείψουμε 
την οχύρωση της μικρής κοινωνίας της Κύπρου"

Με αισθήματα χαράς σας καλωσορίζω όλους στο 32ο Παγκύπριο Συνέδριο της Οργάνωσής μας και θεωρώ τη στιγμή αυτή, ιδιαίτερα ξεχωριστή αφού είναι μία συναδελφική - ζεστή συγκέντρωση με έντονο το οικογενειακό φιλικό περιβάλλον.

Ασφαλώς θα έχετε προσέξει ότι σήμερα παρευρίσκονται στην αίθουσα αυτή μόνο εκλελεγμένοι αντιπρόσωποι και αυτό αποτελεί ιδιαιτερότητα αφού πάντοτε στα προηγούμενα χρόνια είχαμε αρκετούς προσκεκλημένους τόσο εκπροσώπους της Εργοδοτικής πλευράς όσο και της Κυβέρνησης και των άλλων συνδικαλιστικών Οργανώσεων.

Το σημερινό συνέδριο γίνεται μέσα σε δύο πρωτοτυπίες που θα ήθελα να αναφερθώ στη σημασία τους και φυσικά στους λόγους που μας οδήγησαν στην υιοθέτηση των αποφάσεων αυτών.

Μη παρουσία προσκεκλημένων για δύο λόγους:

(α) Προηγούμενη απόφαση μας για πανηγυρική εκδήλωση επ’ ευκαιρία της συμπλήρωσης 45χρόνων, μας έδινε το πλεονέκτημα να μη προσκαλέσουμε επισήμους, αφού θα τους έχουμε μαζί μας στην πανηγυρική εκδήλωση που θα γίνει στο τέλος του χρόνου.

(β) Η έλλειψη προσκεκλημένων θα μας δώσει την ευκαιρία να αξιοποιήσουμε περισσότερο το χρόνο μας και μέσα από παραγωγικές διαδικασίες το κέρδος μας σαν Οργάνωση θα είναι μεγαλύτερο.

2. Η τριετής σύμβαση και η τριετής θητεία του νέου Διοικητικού Συμβουλίου μας δίνει για πρώτη φορά τη χρονική άνεση να ασχοληθεί η ηγεσία με οργανωτικά προβλήματα, με θέματα προγραμματισμού και εκσυγχρονισμού καθώς επίσης και με θέματα εκπαίδευσης των στελεχών μας. 

Ζούμε σε μία εποχή που τα πάντα εξακολουθούν να παραμένουν ρευστά, ευμετάβλητα σε σχήμα και ευκολομετακινούμενα, γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα αντιμετωπίσει αύριο και από ποιο χώρο θα εμφανισθεί.

Σ’ αυτό το εύπλαστο χώρο που τα πάντα κινούνται με τρομακτική ταχύτητα τα οφέλη της κοινωνίας είναι τεράστια, αλλά αυτό δεν πρέπει να μας παρασύρει στη βεβαιότητα της σιγουριάς και να εφησυχάζουμε αφού οι κίνδυνοι που μας περιτριγυρίζουν είναι πολλαπλάσιοι και καταστροφικοί.

Βρισκόμαστε στον αιώνα που θα φέρει την υλοποίηση και στα πιο τολμηρά σχέδια των σύγχρονων επιστημονικών εργαστηρίων και θα μετατρέπουν τη φαντασία τους σε πράξη που θα τίθενται σε εφαρμογή και συνεχώς θα ανατρέπουν και θα περιθωριοποιούν παραδοσιακές εργασίες, συνήθειες και τρόπο ζωής.

Το σημερινό συνέδριο, μας βρίσκει στην αφετηρία του νέου αιώνα που πρέπει συνειδητά να το δούμε σαν μία πρόκληση που δυναμικά αλλά πετυχημένα πρέπει να αποδεκτούμε και να αντιμετωπίσουμε, διότι μόνο έτσι σαν Οργάνωση θα μπορέσουμε να βάλουμε τις βάσεις για την έναρξη μιας νέας σύγχρονης ανανεωμένης προσφοράς που θα μας δώσει τη δυνατότητα με αισιοδοξία να αντιμετωπίσουμε και να επιβιώσουμε μέσα από τις προκλήσεις και τις ανταγωνιστικές πιέσεις των νέων εξελίξεων.

Ο νέος αιώνας μας αναγκάζει να εγκαταλείψουμε την οχύρωση της μικρής κοινωνίας της Κύπρου και να ξανοικτούμε στο διεθνή ορίζοντα πολύ πιο μακρυά από την Ευρώπη και να ενταχθούμε στο σκληρό παιχνίδι της παγκοσμιοποίησης με όλα τα θετικά και αρνητικά του, τα οποία εν τη εξελίξει θα πολλαπλασιάζονται ανάλογα με το πόσο εμείς είμαστε σωστά προετοιμασμένοι και κατά συνέπεια ικανοί να τα αντιμετωπίσουμε και προπαντός να τα αξιοποιήσουμε προς όφελος μας.

Σήμερα δεν θα περιορισθώ στο συνήθως τυποποιημένο λόγο αλλά θα προσπαθήσω να δώσω το στίγμα μας μέσα από μια άλλη προσέγγιση, αφού ότι πούμε θα το πούμε για να ακούσουμε και αξιολογήσουμε εμείς και όχι η Εργοδοτική πλευρά που συνήθως παρευρίσκεται στην ομιλία αυτή.

Αυτά που θα λεχθούν εδώ σήμερα πρέπει να είναι μια οικογενειακή συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων στην προσπάθεια αναζήτησης του καλύτερου για το σύνολο της Τραπεζοϋπαλληλικής τάξης και της κοινωνίας μας ολόκληρης.

Επιθυμία της ηγεσίας είναι στο σημερινό συνέδριο να υπάρξει περισσότερος χρόνος για διάλογο και είναι με χαρά που έχουμε διαπιστώσει ότι ήδη αρκετοί σύνεδροι ζήτησαν να εγγραφούν στον κατάλογο
Δεν θα αναφερθώ σε πολλά επιμέρους θέματα αλλά όσο και αν περιορίσω το χρόνο και τα θέματα δεν μπορώ να παραλείψω να αναφέρω το Εθνικό μας θέμα.

Είναι γνωστό το πρόβλημα της εισβολής και κατοχής και τα αδιέξοδα που μας οδήγησε η Τουρκική αδιαλλαξία και συχνά και τα δικά μας λάθη.

Σήμερα βλέπουμε μια πρωτοφανή κινητικότητα που εκπορεύεται ουσιαστικά από την Ουάσινγκτον και εκφράζεται μέσα από το πνεύμα της επαναπροσέγγισης και της βελτίωσης των σχέσεων Ελλάδας – Τουρκίας.

Δεν διαφωνούμε με το πνεύμα βελτίωσης των σχέσεων Ελλάδας – Τουρκίας ούτε με την συνύπαρξη Ελληνοκυπρίων – Τουρκοκυπρίων εκείνο που μας ανησυχεί και εύχομαι το μέλλον να μην μας αφήσει εκτεθειμένους, είναι ότι η βάση της επαναπροσέγγισης πρέπει να στηρίζεται στο αλληλοσεβασμό και όχι στην υποδούλωση ή έστω εκμετάλλευση των αδυνάτων από τον ισχυρότερο και φυσικά σ’οποιανδήποτε μορφή επαναπροσέγγισης πρέπει να διασφαλίζεται η αξιοπρέπεια των λαών και τα ανθρώπινα δικαιώματα των ατόμων.
Ελπίζουμε οι ηγεσίες μας τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να μην παγιδευτούν γι’άλλη μια φορά σε επιζήμιες για το λαό μας διαδικασίες και επιλογές.

Δεν πρέπει όμως να μας διαφεύγει ότι στις διαδικασίες αναζήτησης λύσης όλοι ενδιαφέρονται ή ακόμη περιστρέφονται γύρω από το τι θα πει ο Λευκός Οίκος και όχι τα Ηνωμένα ‘Εθνη.

Δυστυχώς είναι και αυτό μια πραγματικότητα την οποία εμείς δεν έχουμε καμμιά πιθανότητα να επηρεάσουμε, αφού είναι και αυτό ταυτισμένο με την παγκοσμιοποίηση της κοινωνίας που συντελείται σήμερα με γοργούς ρυθμούς.

Φυσικά οι διεθνείς πολιτικές εξελίξεις πάντοτε είχαν σχέση και ήταν αλληλοεξαρτώμενες και από τις οικονομικές εξελίξεις έτσι και τώρα η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας έχει σχέση με την παγκοσμιοποίηση της πολιτικής σκακιέρας.

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθήσαμε τη σε μικρή έκταση «παγκοσμιοποίηση» της Ευρώπης, με συζητήσεις κρατών, κυβερνήσεων, κοινοβουλίων και σχεδόν 40 χρόνων προσπαθειών, η Ευρώπη τείνει να γίνει ένας ενιαίος πολιτικοοικονομικός χώρος.

Παρ’όλο που και εδώ δηλαδή στην Ενωμένη Ευρώπη ο δυνατός στο στρατιωτικό-οικονομικό τομέα υπερισχύει, έχουν στη βάση καθιερωθεί σε μειωμένο έστω βαθμό οι δημοκρατικές διαδικασίες και η ασυδοσία των ισχυρών της Ευρώπης δεν είναι αχαλίνωτη.

Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και κατά συνέπεια των πολιτικών εξελίξεων συντελείται χωρίς συζητήσεις διαπραγματεύσεις και εν πολλοίς χωρίς ορατές διαδικασίες και χωρίς να εμπλέκονται ούτε κυβερνήσεις ούτε κοινοβούλια ούτε άλλα οργανωμένα σύνολα που να εκφράζουν τους λαούς.

Η ιδέα της παγκοσμιοποίησης της κοινωνίας εξαπλώνεται γρήγορα σαν ένα ανίατο ιό χωρίς να μπορεί κανείς να εξακριβώσει τους εμπνευστές και την προέλευση του αλλά αδύνατο σ’οποιονδήποτε κράτος να ξεφύγει από τις επιδράσεις του.

Η τελική διάγνωση είναι ότι υπάρχει μεγάλη ταύτιση του όρου παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και της κοινωνίας με την Αμερικανοποίηση της κοινωνίας.

Δυστυχώς σήμερα αντίδοτο δεν υπάρχει και μικροί λαοί και οικονομίες σαν τις δικές μας εναποθέτουν δυστυχώς τις ελπίδες τους στη σύνεση που πρέπει να επιδείξουν αυτοί που παίζουν με τις τύχες των λαών και με την ευχή η δύναμη της παντοκρατορίας τους να μη τους γεμίσει τα μυαλά με αλαζονεία.

Ελπίζουμε στις δικές μας εξελίξεις πολιτικές και οικονομικές να μας αντιμετωπίσουν με σεβασμό και σύνεση.
Τώρα όμως αξίζει και πρέπει να αναφερθούμε έστω και εν συντομία και στις εξελίξεις του χώρου μας στις οποίες εμείς σε μεγάλο βαθμό είμαστε πρωταγωνιστές.

Οι συνθήκες εργασίας καθώς και οι όροι εργασίας των Τραπεζοϋπαλλήλων εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την επιτυχημένη διαδρομή της ΕΤΥΚ.

Αποφεύγοντας τις περιττές θριαμβολογίες δεν θα αναφερθώ στις επιτυχίες της Οργάνωσής μας, αλλά θα περιοριστώ στην αναφορά των σημείων που μας δημιουργούν κάποια προβλήματα και πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας για να τα βελτιώσουμε.
Πρώτα απ’ όλα υπάρχει το άγχος και η πίεση της δουλειάς που σ’αρκετές περιπτώσεις ξεφεύγει από τα λογικά όρια, δημιουργώντας αλυσιδωτά προβλήματα στους συναδέλφους και τις οικογένειες τους.

Ο κυριότερος λόγος της μη επίλυσης του χρόνιου αυτού προβλήματος είναι δυστυχώς η μη σωστή αντιμετώπιση από τους ίδιους τους συναδέλφους.

Αν όλοι οι συνάδελφοι εφάρμοζαν σωστά τις συμφωνίες και τις υποδείξεις της ΕΤΥΚ, αυτόματα η πίεση θα μετριαζόταν και οι Τράπεζες αναγκαστικά θα προχωρούσαν στην πρόσληψη νέου προσωπικού ικανού να ανταποκριθεί μέσα σε ανθρώπινες συνθήκες στις πραγματικές ανάγκες των Τραπεζών.
Το συνέδριο είναι σε θέση να πάρει αποφάσεις που θα μειώσουν το άγχος και αυτό μπορεί να γίνει στη συνέχεια του συνεδρίου.

Αγαπητοί Σύνεδροι,

Η συνεχής επιμόρφωση του προσωπικού είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση των νέων προκλήσεων και δεδομένων, γι’αυτό και όσοι μείνουν πίσω θα τους ξεπεράσουν οι εξελίξεις μετατρέποντας τους σε ατροφικές μονάδες επιζήμιες για το σύνολο του Οργανισμού.
Ζητούμε λοιπόν επιτακτικά από τους εργοδότες να δώσουν σ’όλους τους συναδέλφους την ευκαιρία μέσα από εκπαιδευτικά προγράμματα στον εργάσιμο χρόνο να παρακολουθούν τις εξελίξεις των συστημάτων και της τεχνολογίας για να μη βρεθούμε αντιμέτωποι με οποιασδήποτε μορφής αρνητικές εξελίξεις.

Μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής μας ποείας και την κατάργηση των οικονομικών συνόρων, η Οργάνωσή μας συνειδητοποίησε έγκαιρα την ανάγκη δικτύωσης της στο διεθνή χώρο, γι’ αυτό και ανέπτυξε δραστηριότητα σε διεθνές επίπεδο.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της ΕΤΥΚ έγινε στην Κύπρο τέλος του 1999 η Διαβαλκανική Τραπεζοϋπαλληλική συνδιάσκεψη, η οποία αποδείχτηκε πολύ χρήσιμη και οπωσδήποτε όμως πρέπει να τονισθεί ότι οι μικρές μας οικονομικές δυνατότητες δεν μας επιτρέπουν να αναπτύξουμε σοβαρή δράση στον διεθνή χώρο και εξ’ανάγκης χρησιμοποιούμε τη Γραμματεία Διεθνών Σχέσεων της ΟΤΟΕ που πάντοτε μας συμπαραστέκεται με τον καλύτερο τρόπο.

Δεν είναι μόνο η Γραμματεία Διεθνών Σχέσεων της ΟΤΟΕ που μας βοηθά αλλά πολύ πιο έντονα και χρήσιμα μας βοηθά το ΙΝΕ της ΟΤΟΕ που συνεχώς μας εντάσσει στα δικά του προγράμματα και συχνά οργανώνει σεμινάρια ειδικά για τα στελέχη μας τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα.

Αποκορύφωμα της συμπαράστασης του ΙΝΕ – ΟΤΟΕ η ειδική Ημερίδα παρουσίασης των αποτελεσμάτων του προγράμματος PREMEQ που υλοποιείται στα πλαίσια του προγράμματος LEONARDO DA VINCI με τη συνδρομή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και θα γίνει από την 1η μέχρι τις 5 Ιουνίου στην Κύπρο με συμμετοχή συναδέλφων της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Γαλλίας. Θέμα της ημερίδας είναι «Μηχανισμοί πρόβλεψης νέων ειδικοτήτων στον Τραπεζικό τομέα και η αποτελεσματική χρήση του στην επαγγελματική εκπαίδευση και της Συλλογικές διαπραγματεύσεις».

Στην ομιλία μου δεν θα επεκταθώ σε πολλά θέματα που μας απασχολούν αλλά θεωρώ αναγκαιότητα να σχολιάσω τις εξελίξεις που γίνονται στο χώρο των Ταμείων Υγείας.

Η κυβέρνηση προχωρεί στην εφαρμογή του Γενικού Σχεδίου Υγείας και κατά συνέπεια στην κατάργηση των υφιστάμενων Ταμείων Υγείας των Τραπεζών.

Διαφωνούμε με την ένταξη των Ταμείων μας στο Γενικό Σχέδιο Υγείας για πάρα πολλούς λόγους κυριότεροι των οποίων είναι:
α. Οι συνολικές εισφορές του Ταμείου μας είναι 4% ενώ για το ΕΣΥ θα φθάνουν στο 10%.
β. Η εξυπηρέτηση μας τόσο σε δυνατότητες επιλογών γιατρών θα μειωθούν όσο και η εξυπηρέτηση των γιατρών που προβλέπεται να υποβαθμισθεί.

Γενικά πρέπει να διευκρινισθεί ότι δεν διαφωνούμε με την εισαγωγή του ΕΣΥ απλούστατα δεν θέλουμε τη δική μας ένταξη δηλαδή ζητούμε την εξαίρεση μας από το σχέδιο.

Το σύνολο της Βουλής και της κυβέρνησης τάσσονται υπέρ τους Σχεδίου και εναντίον της εξαίρεσης μας για δύο λόγους:

Μη ύπαρξη διακρίσεων και
Μη βιωσιμότητα των Ταμείων μας

Στόχος μας είναι η εξαίρεση μας από το Σχέδιο αλλά για να υπάρχει έστω και μηδαμινή περίπτωση εξαίρεσης μας, πρέπει το συντομότερο να προχωρήσουμε συναδελφικά και με αλληλεγγύη στην ενοποίηση των Ταμείων όλων των Τραπεζών σ’ένα ενιαίο που οι συνάδελφοι και πάλι μπορούν να εκλέξουν τη Διαχειριστική Επιτροπή απ’ευθείας από τους συναδέλφους κατ’ αναλογία των μελών τους.
Αυτό όμως θα πρέπει να το εξετάσουμε στη συνέχεια του συνεδρίου.

Για να ενισχύσουμε την άποψη αυτή την περασμένη βδομάδα οργανώσαμε μαζί με το Ταμείο Υγείας Προσωπικού Εθνικής Τράπεζας ημερίδα με θέμα «ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΑ ΤΑΜΕΙΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥΣ». ‘Ηταν μια παραγωγική ημερίδα που βγήκαν αρκετά χρήσιμα για μας συμπεράσματα αφού ακούσθηκε η άποψη της Κυβέρνησης, της Βουλής και φυσικά η δική μας, καθώς και των συναδέλφων της Ελλάδας με τις τεράστιες εμπειρίες τους.

Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε ότι κατά την άποψη μας η Κυβέρνηση και όλοι όσοι απαιτούν πάση θυσία οι τραπεζοϋπάλληλοι να ενταχθούν στο Γενικό Σχέδιο Υγείας έχουν σαν στόχο να εξασφαλίσουν ένα ισχυρό οικονομικό αιμοδότη.

Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει διότι θα αποτελέσει άλλη μία αδικία εις βάρος των τραπεζοϋπαλλήλων και μερικών άλλων εργαζομένων που είναι στην ίδια θέση με εμάς όπως οι εργαζόμενοι στους ημικρατικούς Οργανισμούς αλλά και στη Δημόσια Υπηρεσία.

Καλούμε λοιπόν την Κυβέρνηση και τη Βουλή να στρέψουν την προσοχή τους για άντληση των αναγκαίων πόρων στην πάταξη της Φοροδιαφυγής και να εφαρμόσουν σωστά το νόμο πως έχουν υποχρέωση να κάνουν.

Σήμερα ο κάθε συνάδελφος πληρώνει κατά κεφαλή όσα δέκα αυτοεργοδοτούμενοι δηλαδή Καταστηματάρχες, Γιατροί, Δικηγόροι, Λογιστές, Πολιτικοί, Μηχανικοί, κτλ.

Η σωστή φορολογική πολιτική και η εφαρμογή της αποτελεί το δικαιότερο μέτρο μιας κοινωνίας, γι’ αυτό ας φροντίσει η Κυβέρνηση και η Βουλή να απεγκλωβιστούν από συμφέροντα και εξαρτήσεις και τότε θα εξασφαλίσουν τόσα έσοδα που θα τους δώσουν την ευκαιρία να κάνουν πολλά έργα.

Ας σταματήσουν να φορτώνουν συνέχεια τον κρατικό προϋπολογισμό στις πλάτες των μισθοσυντήρητων.
Επίσης τόσο η Κυβέρνηση όσο και οι ηγεσίες των κομμάτων πρέπει να σταματήσουν να επικαλούνται λεκτικά μόνο, τη αξιοκρατία και να φροντίσουν ΟΛΟΙ να την εφαρμόσουν στην πράξη διότι μόνο τότε θα μπορέσει αυτός ο τόπος να πάει μπροστά και να μπει δυναμικά και με αξιώσεις επιβίωσης στο νέο αιώνα.

Το ρουσφέτι και η ευνοιοκρατία πρέπει να σταματήσει αμέσως κι’ ας μην προτρέξουν διάφοροι να δηλώσουν ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει όπως και η πάταξη της φοροδιαφυγής.

Αν όλοι κάνουν σωστά το καθήκον τους σ’ αυτό τον τόπο με συναίσθημα των ευθυνών τους τότε όλα θα βελτιωθούν και οι πολιτικοί, κυβερνώντες και αντιπολίτευση θα ανακτήσουν στα μάτια του κόσμου το σεβασμό και εκτίμηση που έπρεπε να έχουν.
Είναι λυπηρό αλλά και προσβλητικό για την κοινωνία, την ιστορία του τόπου και την κουλτούρα μας ο κάθε διορισμός να ξεκινά και να τελειώνει στα μέλη οποιουδήποτε κόμματος βρίσκεται στην εξουσία ενώ μερικές θέσεις δίνονται και στους εκτός εξουσίας.

Το επόμενο θέμα που έχει τεράστια σημασία και μέχρι τώρα το είχαμε λίγο παραμελημένο είναι τα Ταμεία Προνοίας μας και αναφέρομαι στο προαιρετικό 3% που εισφέρουμε και το διαχειρίζονται οι εκπρόσωποι μας που εκλέγονται κατ’ευθεία από τα μέλη.

Οι αποδόσεις μερικών ταμείων που είχαν σωστή διαχείριση είναι πολύ ικανοποιητική αλλά δυστυχώς υπάρχουν και Ταμεία που δεν έχουν προβεί σε καμμιά επένδυση με αποτέλεσμα τα λεφτά των συναδέλφων να παραμένουν μη παραγωγικά.

Το πιο σημαντικό όμως πρόβλημα για μας είναι τα Ταμεία Προνοίας προ του 1994 τη διαχείριση των οποίων έχουν οι Τράπεζες μέσω των εκπροσώπων τους.

Υπάρχουν Τράπεζες που έχουν επενδύσει μεγάλο μέρος των λεφτών αυτών και τα κέρδη ιδιαίτερα από το Χρηματιστήριο είναι τεράστια και αυτά τα λεφτά ενώ ανήκουν στους συναδέλφους στην πράξη δεν εμφανίζονται πουθενά.

Σύμφωνα με τις δικές μας μελέτες τα ποσά αυτά του Ταμείου Προνοίας είναι κατά πολύ μεγαλύτερα του Φιλοδωρήματος Αφυπηρέτησης, γι’αυτό το συνέδριο αυτό πρέπει να ασχοληθεί έντονα με το θέμα διότι υπάρχει κίνδυνος οι συνάδελφοι να χάσουν εκατοντάδες εκατομμύρια λίρες.

Στη συνέχεια πρέπει να ασχοληθούμε σοβαρά με το θέμα αυτό.

Τέλος θέλω από το βήμα αυτό να τονίσω ότι το 2000 μας έβαλε στη νέα χιλιετία αλλά ταυτόχρονα μας έβαλε δυναμικά και στο χώρο των Ασφαλιστικών Οργανισμών.

‘Ηδη το 10% των μελών μας είναι υπάλληλοι Ασφαλιστικών Εταιρειών και πολύ σύντομα ολοκληρώνοντας τη στρατηγική μας πρέπει να προχωρήσουμε στην εγγραφή και των υπαλλήλων της ‘Αλφα Ασφαλιστικής καθώς και της Universal Life.

Ταυτόχρονα όμως πρέπει το νέο Διοικητικό Συμβούλιο να αναζητήσει τρόπους καλύτερης εξυπηρέτησης των συναδέλφων αυτών, διότι φαίνονται διεθνώς, ότι οι Τράπεζες και Ασφάλειες πάνε πακέτο και δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε.